KONYA

Gez dünyayı gör Konyayı boşuna söylenmemişler bana göre.E tabi memleketin dediğinizi duyar gibiyim.Ondan mıdır değil midir bilemem ama değişiktir memleketim.Taşı toprağı bir başkadır, insanı sıcacıktır Konya'nın ilginç şivesi ile.

Kimine göre Mevlana demektir, kimine göre 42 plaka, kimine göre yobazlık, kimine göre toprağı, doğduğu yer, gençliği, çocukluğudur. Sanırım gençliğim ve çocukluğum demek Konya benim için.Ailem demek, sevdiklerim, tanıdığım sokaklar demek.Eskiden böyle değildi buralar demek, bir arkadaşımı görüp çok değişmiş demek belki de.Bazen çocukluğuma, bazen de gençliğime dokunmaktır Konya. 

Bir içten selam, bir sığınmadır belki de, kaçıştır bildiğimize, anılarımıza...Mevlana ile buluşmaktır bir bakıma, dua ile sevgi ile uzlaşmaktır öte yandan.Dost selamında bir gülüşte yakalamaktır mutluluğu.Bazen Zafer sokaklarında hatırlamak bir dostu, bazen Nalçacı'da yad etmektir eski mahalleyi, Şöyle bir Lale bahçe'ye uzanmak, Gonca köy'de çocukluğuna dönmektir.Mezarlık önünde unutamadıklarımıza selam etmek, var olanlara sarılmaktır Konya. 

Tabi ki etli ekmektir biraz, buram buram kebaptır biraz da. Elma bahçeleri, çeşit çeşit meyvelerdir.Meram bağlarıdır unutamadığım, anılardır hiç bitmeyen.Ta  Anadolu lisesinden duyduğum kahkaha, elimi tutan gençliğimdir.

Hoşbulduk:):)